15 Temmuz’un Gölgesinde Bitmeyen Bir Tehlike
Bir 15 Temmuz ihanetinin yıl dönümünü daha geride bırakıyoruz.
Herkes anıyor, herkes hatırlıyor, kimi de haklı olarak lanetliyor.
Ancak asıl soruyu sormadan yapılan her anma eksik kalıyor:
FETÖ’cü ihanet gerçekten bitti mi?
Görünen o ki hayır.
Çünkü bugün hâlâ bu yapının farklı kılıklar altında, farklı alanlarda yeniden kadrolaştığına dair ciddi işaretler var. Yukarıdakiler çoğu zaman görmezden geliyor, ortadakiler şahsî menfaatleri için iş birliğine giriyor, alttakiler ise geçim derdine düşmüş durumda. Tam da bu tablo, FETÖ benzeri yapılar için elverişli bir zemin oluşturuyor.
Aynı senaryoyu tekrar tekrar izliyoruz.
Orduda personel ve istihbarat birimlerinden, emir subaylıklarından isimler çıkıyor.
Sınavlarda yine soru hırsızlığı konuşuluyor.
Savunma sanayiinde kritik yönetici pozisyonlarına uzanan yollar açılıyor.
Adliyede, üniversitelerde, Sağlık ve Millî Eğitim Bakanlığı başta olmak üzere pek çok kurumda yeniden sızma girişimleri görülüyor. Üstelik bu kez yalnızca tek bir siyasi zeminde değil; neredeyse tüm partilerde, STK’larda, tarikat ve cemaat yapılarında paralel yapılanmalar oluşturuluyor.
Tehlikeli olan da tam olarak bu:
Göz yumanlar ve “bana dokunmayan yılan” diyenler çoğaldıkça risk büyüyor. Allah korusun ama yeni 15 Temmuz ihtimallerini hafife alanlar, bunun vebalini taşıyamaz.
Unutulmamalıdır ki milletimiz olan bitenin farkındadır.
Bu sabır, kimseye duyulan hayranlıktan ya da korkudan değil; çıkacak bir kaosun bedelini yine milletin ödeyecek olmasından kaynaklanıyor. Ancak bu sabrın da bir sınırı vardır.
PKK ve FETÖ artıklarının, bu yapıların gönüllü savunucularının bunu iyi bilmesi gerekir. Aziz Türk Milleti, dinini FETÖ benzeri münafık yapılara; Kürt Türklerini de PKK ve bölücü ihanete asla teslim etmez.
Burada açık bir ilke vardır:
İhanete müsamaha olmaz.
Kimse Peygamber Efendimiz’den (SAV) daha merhametli olduğunu iddia edemez. Hz. Hamza’yı şehit eden Vahşi’ye dahi “Gözüme görünme, amcamı hatırlatıyorsun” buyuran bir peygamberin ümmeti olarak, ihanetin normalleştirilmesine razı olamayız.
Bugün hâlâ bazı kurullarda, eğitim hastanelerinin etik kurulları dâhil olmak üzere, geçmişte FETÖ bağlantısı nedeniyle yargılanmış ve geri dönmüş isimlerin görevlendirildiğini görüyoruz. Sormak gerekiyor:
Bu büyük milletin gerçekten başka insanı mı kalmadı?
FETÖ’nün işlediği cinayetleri, çaldığı soruları, attığı iftiraları unutmak mümkün mü? KPSS gibi sınavlarda dereceye girenlerin aile bağlarından örgüte ulaşıldığı gerçeği hâlâ hafızalardayken, “artık bitti” demek akıl ve vicdanla bağdaşır mı?
Bu yapı bize; zulmü, kumpasları, şehitleri, merhum Muhsin Yazıcıoğlu’nu, merhum Prof. Dr. Esat Coşan’ı, hakkı yenen nesilleri ve karartılan hayatları hatırlatıyor. Üstelik samimi bir pişmanlık gösteren tek bir FETÖ mensubu dahi ortada yokken…
Bugün hâlâ TSK’de, istihbarat ve personel başkanlıklarında, haberleşme sistemlerinin başında bu yapının uzantılarının çıkması tesadüf değildir. Emniyette, üniversitelerde, bakanlıklarda ve yargıda süren kadrolaşma iddiaları da ciddiyetle ele alınmalıdır.
Şu bilinmelidir:
Bu kişilere referans olanlar da, onları göreve atayanlar da sorumluluktan kaçamayacaktır. Aziz Türk Milleti, 15 Temmuz’daki sabrı yeniden göstermek zorunda değildir. Eğer sabır taşarsa, ortaya çıkacak sonuçların müsebbibi bellidir.
İhanetin her türlüsüne karşı uyanık olmak zorundayız.
Çünkü bu mesele ne geçmişte kalmış bir hatıradır ne de yalnızca bir güvenlik sorunu. Bu, doğrudan doğruya milletin geleceğiyle ilgilidir.
Cuma’mız mübarek olsun.
Rabb’im yar ve yardımcımız olsun.
Strateji ve Yönetim Uzmanı
Emekli Yarbay Halil MERT
