Yarın Çok Geç Olabilir: Uyuşturucuya Karşı Eğitimle Seferberlik Zamanı
Kısa bir süre önce Eğitim Rotası sitemizde, GENÇLİK, UYUŞTURUCU ve ÇOCUK ÇETELERİ meselesini kendi aramızda mütalaa ediyorduk. Meselenin vehametinin oldukça büyük boyutlara ulaştığını; bu problemin yalnızca polisiye tedbirlerle çözülemeyeceğini, en önemli faktörün eğitim, eğitim, eğitim olduğunu özellikle vurgulamıştık. Bu çerçevede tüm yazar kadromuza çağrıda bulunarak, kalemlerinin uçlarını açmalarını ve bu konu üzerine yazılarını beklediğimizi iletmiştik.
Hamdolsun, dakikalar sonra derdimizi dert edinen, asıl dertlilerden biri olan Bitlis’ten Hakan Baloğlu Hocamızdan yüreğimize su serpen bir geri dönüş aldık. Hocamız mesajında özetle şunları ifade ediyordu:
“Kıymetli hocalarım, hepinize selam ve saygılarımı sunuyorum. Bildiğiniz üzere Bitlis’te görev yapmaktayım. Küçük Anadolu şehirlerinde bile uyuşturucu ve madde bağımlılığı maalesef artıyor. Biz de ilimizde seminer ve konferanslar düzenlemek isteriz. Bu işi dert edinen öğretmen arkadaşlarımızla karınca kararınca bir bütçe oluşturmaya çalışırız inşallah. Hocalarım uygun görürlerse Mart, Nisan veya Mayıs aylarında sizleri misafir etmek isteriz.”
Evet…
Yandık…
Bittik…
Kul olduk…
Ama dövünerek, ağlayarak, sızlanarak değil…
Bir dert varsa, elbet birden fazla da cevabı vardır diyerek inşallah bir kapıyı aralamış bulunuyoruz.
Hamdolsun.
Bu umut verici gelişmenin ardından, millî hakemimiz, yakın dövüş sanatları hocamız, millî sporcumuz ve yazarımızdan gelen sesli mesaj da yapılacak çalışmalar adına güçlü bir başlangıç olabileceğinin işaretini verdi.
Şunu açıkça ifade edelim:
Eğitim Rotası sitesinin tüm yazarları ve akademisyenleri olarak, gençlerimizin adeta bir akrebin kıskacında ezilip yok olmasına asla müsaade etmeyeceğiz.
Bu mesele yalnızca devletin, emniyetin ya da narkotik birimlerinin meselesi değildir. Henüz yedi yaşında, okula yeni başlamış bir çocuğun ebeveynleri olarak hepimizin meselesidir. Bu vatanda yaşayan herkesin omuzlarına yüklenmiş ağır bir sorumluluktur.
Buradan açık çağrımızdır:
Sayın Millî Eğitim Müdürlerimiz; ilçe, şube ve okul yöneticilerimiz…
Lütfen tepeden birilerinin antetli kâğıda bir yazı yazmasını beklemeyin. Tehlike artık evlerimize kadar gelmiştir. Hepimizin çocuğu bu belanın kıskacındayken bu kadar rahat olamayız, olmamalıyız.
Sayın Emniyet Müdürlerimiz, özel okul yöneticilerimiz, sivil toplum kuruluşları, dernekler, vakıflar ve platformlar…
Uyuşturucuyu dert edinen herkese çağrımızdır:
Gelin, liyakatli ve ehliyetli akademisyenler, yazarlar ve eğitimcilerle gençlerimize ulaşalım. Bataklıktaki evlatlarımıza elimizi uzatalım.
Yarın çok geç olabilir.
“Görev verin” diyoruz…
“Görev bekliyoruz” diyoruz…
“Vazife bizimdir” diyen ehliyetli bir kadro olarak davetinizi bekliyoruz.
“Kaç paraya gelirsiniz?” diye sormayın.
Zira bir gencin bu beladan kurtulmasına vesile olmanın bedelini ne kurumunuz, ne bakanlığımız, ne de bu ülkenin Merkez Bankası ödeyebilir.
İşte hazırız!!
Hâlâ neyi bekliyoruz?
Biz, sizlerden gelecek bir telefonu ve şu cümleyi duymayı bekliyoruz:
“Hocam, buyurun; evlatlarımıza uyuşturucunun nasıl bir bela olduğunu anlatın.”
Biz de çocuklarımızın bu zehrin ne olduğunu anlayacağına, birlikte başaracağımıza inanıyoruz.
Eğer samimiyseniz,
Eğer bizim gibi bu derdi yüreğinizde hissediyorsanız,
Aşağıdaki telefonları aramanızı bekliyoruz.
Var mısınız?
Yine…
Yeni…
Yeniden…
Adı pırıl pırıl bir neslin tohumlarını atmaya…
Biz varız.
Ya siz?
İrtibat Tel:
Ahmet Bereket +905352749887
Selâm ve dua ile.
Bülent Ertekin
